The Session You Almost Skipped

Er zijn van die dagen, ergens tussen een halfuur en tien minuten voor je sessie, waarop je in dubio bent: ga ik trainen of niet.

Het is zelden een grote beslissing. Het is een sluipende. Het regent. Een mail die je nog wil afmaken. Je hebt slecht geslapen. Het verkeer ziet er niet goed uit. Je hebt te veel gegeten op de lunch. Of je hebt misschien gewoon een slechte dag.

Geen van deze redenen is op zichzelf groot genoeg om te skippen. Maar samen voelen ze wel als goede reden om niet te gaan trainen.

Wat er gebeurt als je dan toch komt

Je komt binnen, lichtjes tegen je zin. Je legt je tas neer. Je trekt je sokken aan. Je gaat op de Reformer liggen, of op de mat on Tower.

En dan begint de sessie.

Binnen vijf minuten is de regen vergeten. Binnen tien is de mail die nog moest geschreven worden iets dat morgen ook kan. Binnen vijftien minuten ademt je lichaam dieper dan het de hele dag heeft gedaan.

Niet omdat je gemotiveerd was. Wél omdat dat je er was.

Showing up vs bailing out

Wie regelmatig traint, herkent het gevoel: vooraf voelt het zwaar, achteraf voelt het zo goed. Dat is geen toeval. Dat is hoe het lichaam werkt.
De drempel zit aan het begin. Niet aan het einde.

Die ene sessie die je wou skippen, is precies de sessie die je vooruitbrengt. Niet spectaculair hard gaan trainen. Gewoon verder bouwen aan waar je het fundament al had gelegd. Rep per rep.

En hier zit iets dat mensen onderschatten: het verschil tussen wel of niet komen is niet één.

Wel komen: je bouwt een bouwsteen bij.
Niet komen: je staat niet alleen stil. Je gaat eigenlijk een beetje achteruit. Een dag minder activatie, een dag waarop het lichaam loslaat wat het niet gebruikt heeft.

Het verschil tussen de twee is niet één. Het is meer dan één.

Vermenigvuldig dat met twintig sessies per jaar, en je begrijpt waarom mensen die elke week komen op een totaal ander pad zitten dan mensen die elke twee weken één sessie skippen. Het is niet de helft minder vooruitgang. Het is veel minder dan de helft.

Sometimes all you need is getting started

Het ding waar je tegen vecht, is bijna nooit de sessie zelf.

Het is de inertie van een ander deel van je dag dat je nog probeert vol te houden. Te lang aan je bureau gezeten. Te lang in je hoofd gezeten. Te lang in de modus van "ik moet nog dingen doen".

Bewegen is jouw “way out”. Maar de eerste stap kost de meeste energie, ook al is het de stap met de minste fysieke inspanning. Je tas pakken. Je sokken vinden. Naar de studio rijden.

Eens je daar bent, draagt de sessie zichzelf.

Tot slot

De sessies die je het meest skipt, zijn vaak de sessies die je het meest nodig had.

Niet omdat ze beter zijn dan andere. Omdat de drempel hoger lag. En achter elke hogere drempel ligt een lichaam en een hoofd dat juist die beweging nodig had om weer op gang te komen.

Show up. De rest komt vanzelf.

Boek je volgende sessie op ionic.trainin.app.

Sunday is where you plan ahead.
Consistency decides the speed. ⚡️